Over Jean Phagoe
Mijn naam is Jean Phagoe (1968); ontwikkelingssocioloog en samensteller van boeken waarin persoonlijke verhalen, zielenroerselen en zingeving centraal staan. Door aandachtig te luisteren breng ik ervaringen en inzichten van anderen samen. Verwondering, dienstbaarheid en aandacht voor mens en samenleving vormen daarbij mijn vertrekpunt.
Mijn verhaal
Al op jonge leeftijd begon mijn zoektocht naar hoe ik een zinvolle bijdrage kan leveren aan de samenleving. Naast school deed ik vrijwilligerswerk en volgde ik de internationale cursus Education in Human Values. Omdat ik gefascineerd was door mensen, hun gedrag en omgang met elkaar, kreeg ik het advies ontwikkelingssociologie te studeren. Dat deed ik aan de universiteit in Wageningen.
Na mijn afstuderen in 1996 ging ik reizen en werkte ik onder meer in de natuur van Spanje. Daarna was ik enkele jaren werkzaam als adviseur participatie in herstructureringswijken. De gesprekken met bewoners en hun waardering voor mijn manier van luisteren en beschrijven brachten mij echter tot een nieuw inzicht: mijn weg lag elders. Ik besloot mijn eigen zoektocht verder vorm te geven. Experimenterend.
In die periode werkte ik samen met Louis Spoelstra aan de documentaires Doorbreek de toekomst
Ik bezocht in projecten in sloppenwijken en afgelegen dorpen in India. De inzet waarmee mensen daar werkten aan de ontwikkeling van kinderen, aan eigenwaarde, zelfvertrouwen en zelfinzicht, heeft diepe indruk op mij gemaakt. Prachtige ervaringen. Die ervaringen vormden mede de inspiratie voor het boek Een dagje naar de herder
Voor deze projecten trok ik op met schaapherders en imkers in Nederland. De ontmoetingen, de aandacht voor het dagelijkse leven en de verbondenheid met de natuur brachten mij veel verwondering, rust en inzicht.
Van daaruit ontstond uiteindelijk Over grenzen. Voor dit boek sprak ik met artsen, verpleegkundigen en andere beroepskrachten in de zorg. Hun openhartige verhalen, persoonlijke ervaringen en vragen rond verantwoordelijkheid, zingeving en mens-zijn vond ik heel inspirerend. Hoe ze op zo'n positieve wijze omgingen met onder meer de stress, burn-out en ontevredenheid. Ik was een en al oor. Gaandeweg groeiden de interviews uit tot wat ik vertelgesprekken ben gaan noemen. De deelnemers waren voor mij geen geïnterviewden, maar vertellers.
Mijn werkwijze kreeg verder vorm bij Niet-zichtbare noodzaak. In het nawoord van Over grenzen beschrijf ik die werkwijze uitgebreider. Een belangrijk uitgangspunt is dat ik mij niet zozeer als schrijver zie, maar als iemand die luistert, ordent en helpt om de woorden van anderen zorgvuldig tot hun recht te laten komen. Dienstbaarheid aan de verteller staat daarbij centraal.
Naast mijn boeken
Naast mijn werk als auteur van Een dagje naar de herder en Een dagje naar de imker, en samensteller voor Over grenzen en Niet-zichtbare noodzaak,deel ik passages uit deze boeken via mijn YouTube-kanaal. Ook verzorg ik vogels in een minivogelshelter aan huis. De dagelijkse omgang met vogels brengt mij veel vreugde en verwondering. We delen elkaars gezelschap, luisteren naar elkaar en zingen samen.
Daarnaast zing ik dagelijks mantra's voor vrede van alle wezens.